home | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | Mag ik je kaartje? punt.nl


Liefde..
Relaties/Ware-liefde | 17 Februari 2010 | 21:20:52

Liefde..

Liefde is iets moois..
We moeten het koesteren..
We moeten het door niets laten verpesten!
 
Ik ben altijd zo vastberaden! Om het perfect te krijgen..Om mezelf ten goede te veranderen.. (niet alleen in relaties, maar overal in..)
En vaak lukt dat ook Want als ik iets wil?! Dan gebeurt dat ook..!!
Dat is heel slecht eigenlijk.. Omdat ik daardoor gewend ben mijn zin te krijgen..!!
 
Soms ben ik bang, bang dat ik belazerd zal worden in de liefde..
Som ben ik TE bang. Dat kan dingen weer verpesten.
Ik moet nog mijn evenwicht zien te vinden daarin.. hoe zorg ik ervoor dat ik mezelf niet te 'bang' ga gedragen en daardoor soms onbegrijpelijk ben, of onmogelijk..
Want mannen kunnen zich niet altijd in onze gevoelens verplaatsen..
Snappen niet dat het onzekerheid is.. om hun liefste te verliezen en dat we juist een lief woordje nodig hebben en 'ik hou alleen van jou, ik wil niemand anders'.
Mijn lieverd moet ook nog een beetje groeien op dat vlak..
Word wel eens kriegel als hij mij niet begrijpt..
Geeft niet, we hebben allemaal onze gebieden waarop we nog op moeten groeien..
 
Sommige mensen zien niet hoe bijzonder 'liefde' is..  
Sommige mensen zouden er niet alles voor doen!
Niet zoals ik!
Misschien ben ik een te over-geromantischeerd meisje die te naief is om het idee op te geven dat perfecte liefde bestaat..
 
Ik ben echt zo'n meisje dat droomt van een huwelijk.. van: kindertjes van 'ons samen' die rondhuppelen, die hun eerste geluidje, stapje, woordje zetten en zeggen..
Ware liefde tussen papa en mama.. en super veel liefde voor onze mengsels die wij samen tot volwaardige nette mensjes op moeten voeden..
 
Mensen weten vaak niet wat ze hebben..
En wat ze weg gooien als ze er genoeg van hebben..
Mensen geven zo snel op!
Omdat het gras net wat groener is bij de buren
Omdat ze meer uitdaging of spanning willen wanneer het iets 'te gewoontjes' word..
Dat kan je niet voor altijd volhouden
Weet je waarom niet?
Omdat je dan nooit zult slagen in een relatie..
 
Zonde!!!!
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 234

Mag ik je kaartje?

Gedicht: gevaar
Relaties/Samenwonen | 24 Januari 2010 | 17:35:05
Een gedicht.. uit het puntje van mijn tenen..
 
Gevaar
Want ik ben hier
En jij bent daar
Ik kan niet zien
Wat er omgaat in je hoofd
Vind je haar leuk misschien
Terwijl je mij trouw hebt beloofd

Bang
Je zei niets
Maar het voorgevoel was er.. al lang
Bang voor pijn
Bang voor het breken van mijn hart
Bang dat ik in mijn eentje weg kwijn

Het begint altijd met een flirt
Onschuldig
Maar eindigt in een spurt
Het eindigt in elende
Beloof me nu
Maar van onze relatie.. geen bende!

Hou van mij
Om wie ik ben
Ik laat je wel vrij
Maar denk niet.. dat ik mannen niet ken!

Help mij
Hoor mijn gebed
Het is geen aanstellerij
Laat hem kiezen..
Kiezen voor mij!
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 363


Ben ik paranormaal begaafd of zo?!
Bizar | 22 Januari 2010 | 13:50:44

Het klinkt gek.. maar hij is er gewoon..

Een aantal weken geleden is er hier waar ik woon zelfmoord gepleegd door een jongen van 29. Echt super jong..
Heel erg, niemand snapte waarom..
Ik kende hem alleen van gezicht.. echt een hele leuke jongen om te zien. Misschien heb ik ook wel eens met hem gesproken.. in de kroeg of zo.
Ik ben op de condoleance geweest, ik heb hem nog gezien.. hoe hij daar lag. De striem in zijn hals was nog zichtbaar aan de zijkanten. Ik vond het erg om te zien.
Het is al weten geleden en ik kende hem alleen maar van gezicht.. maar op de één of andere manier kan ik hem niet goed uit mijn hoofd krijgen.
Op de begrafenis werd een nummer gedraaid die ik nu vaak luister. En het lijkt wel alsof hij heel dicht bij me is. Het is een rare ervaring..
Alsof hij iets met mij heeft.. waardoor hij mij opzoekt.
Het is niet dat ik hem zie of zo.. maar het lijkt alsof hij zijn aanwezigheid voel.
Ik probeer hem wel eens in gedachten raad te geven wanneer ik dat gevoel heb. Dat hij langs de mensen moet gaan die van hem houden en die hem nu heel erg missen. Dat hij ze op de één of andere manier duidelijk moet maken waarom hij het gedaan heeft. En dat hij van ze houd.
Dat hij zelf ook niet verder kan voordat hij de dingen hier op aarde heeft opgelost.
 
Het klinkt allemaal heel gek. Soms denk ik bij mezelf; doe niet zo raar.
Mijn moeder heeft ook altijd dingen aangevoeld.. ze voelt het wanneer er iets mis is met een familie lid. Ze voelt het wanneer er iemand overlijd die ze vroeger gekend heeft. En daar komt ze dan later achter dat het echt zo geweest is.
 
Ik voelde het toen het hondje van mijn ouders ingeslapen werd. Ik had een hele goed band met het beest. Ik liep altijd met haar te klooien toen ik nog thuis woonde. Het was toen rond 12e.. en ik was gewoon thuis. Mijn ouders waren naar de dierenarts om haar in te laten slapen.
Op een gegeven moment wil ik mijn kat roepen.. en ik roep de naam van het hondje van mijn ouders. Ik schrok ervan.. en ik keek op de klok. Het was rond 12e..
Ik belde mijn moeder die middag.. en precies rond het tijdstip dat ik haar naam geroepen had was ze ingeslapen.
 
Zo heb ik nog wel meer dingen gehad.. en zo ook met die jongen, waar ik eigenlijk geen échte band mee had.
Ik heb het gevoel dat hij heel dicht bij ons is.. of bij mij in ieder geval.
Of dat hij het gevoel heeft dat ik signalen van hem oppik en dat hij mij daarom opzoekt..
 
We hadden bloemen besteld met vrienden, ik heb een bloemstuk voor hem gemaakt.. één witte roos die was afgebroken had ik bewaard en in een vaasje gezet. Een witte roos staat normaal gesproken niet zo lang.. een week is lang, vooral in de winter. (Dat zei mijn moeder).
En de roos heeft gewoon twee weken gestaan in al zijn pracht en praal.. hij bleef gewoon mooi. Ongelofelijk!
Op het moment dat ik daar heel verbaast over was vertelde ik dat aan een vriend. Hij vond het ook heel opmerkelijk.
De dag erna begonnen de blaadjes aan de randjes ietsjes bruin te worden.
Alsof de roos had gewacht tot het me opviel.. zijn taak was gedaan.. en hij begon te verwelken..
 
Wat denken jullie hier nou van..
Want ik weet niet zo goed wat ik hiervan denken moet!
reacties 3 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 662


Vandaag een terugval van mijn goede voornemens
Relaties/Samenwonen | 16 Januari 2010 | 16:08:53

Tsja..

Tsja.. waar zal ik het eens over hebben. Of, met andere woorden; waar zal ik beginnen. Het is al een tijdje geleden sinds mijn laatste stukje.
Het is dus ook weer hoogste tijd!
 
Het gaat echt goed tussen mij en mijn vriend, steeds beter eigenlijk! Eigenlijk kan het niet beter! Erg positief. Alleen net hadden we weer een aanvaring.
Hij zou mensen krijgen voor de verkoop van zijn huis, maar ik heb gister al een heleboel opgeruimd en netjes gemaakt. Vanmorgen ging hij werken.
Kon ik de rest van de boel ook nog eens op gaan ruimen. (Stofzuigen, halve badkamer schoongemaakt, wc-vloer, aanrecht, de vaat van gisteravond, een zak vuil weg gebracht, overige rommel die nog rondslingerde maar wat er nog niet helemaal netjes uit zag..
Hij had dan gisteravond de douche met chloor schoon gemaakt.
Maar de rest is ALLEMAAL op mij neer gekomen. Ik had de kelder gister al helemaal opgeruimd. En het was niet helemaal netjes, dus ik had alle rommel die rondslingerde ook opgeruimd. Ik had de keuken schoon gemaakt.
Te veel om op te noemen.
En ik kon me dus vanmorgen nog eens gaan haasten om alles netjes te krijgen.
Ik was echt kwaad en gepikeerd.
Als hij wat later was gaan werken, had hij me even kunnen helpen. Met MINSTENS zijn eigen was op te ruimen!
Natuurlijk heb ik er wat van gezegd. Weet je wat hij zij?! Dat ik niet zo moest zeiken! Dat hij hartstikke hard werkte.
Hij deed gewoon alsof ik niks beters te doen had of zo!
Hoe durft hij! Wat een lef!!! Ik had een hartstikke erge stress week achter de rug omdat ik presentaties had en zo.
Hij is nu weer terug naar zijn klus. Ik ben nog steeds kwaad. Bah.
Ik probeer juist de laatste tijd zo tactisch mogelijk te zijn, maar nu was ik echt even goed kwaad.. en kon me niet goed inhouden.
Ik had hem misschien op de tactische manier moeten brengen. Dat was ook één van mijn goede voornemens dit jaar.
Het ging ook heel goed. Maar helaas, nu kon ik het even niet.
Maar wat is jullie mening? Heb ik het recht om kwaad te zijn?! Het is ZIJN huis, hij mag toch ook wel wat meer zijn best doen om het huis netjes te krijgen voor een bezichtiging? Ik ben even druk als hij hoor.. ik loop echt niet uit mijn neus te vreten. :(
 
Ik doe echt heel erg mijn best om het 'perfecte huisvrouwtje' te zijn.. ik kook veel meer sinds het nieuwe jaar. Dat wil zeggen, ik zorg dat ik het eten klaar heb als meneer thuis komt. Of dat het al opstaat en/of klaar staat.
Ik ben ook moe na een lange dag werk.. het kost mij ook allemaal extra energie. Dus ik wil er wel wat voor terug krijgen. En niet 'Je moet niet zo zeiken'.
Ik heb echt een beetje een dipje hoor vandaag, door dit gelul.
Ik dacht éven dat hij het echt waardeerde.. nadat ik hutspot voor een heel bejaardentehuis gekookt had (zodat we wat hadden om ook in te vriezen) kreeg ik de volgende dag een bos tulpen. KIJK! Dat vind ik leuk..
Maar zo'n opmerking als vandaag doet me dan echt weer zeer.
 
Ik heb nog meer goede voornemens..
Weet je.. ik zet ze op een rijtje.. en ik hoop dat ik me aan alles kan houden!
- Gaan negatief commentaar op andere mensen geven (op tv, in de stad.. of andere plaatsen. Want daar kan hij niet tegen. Hij zou eigenlijk moeten snappen dat ik dat doe omdat ik zelf onzeker ben, daardoor ga ik wel eens andere mensen afkraken. Heb ik hem ook uitgelegd. Maar blijkbaar heeft hij een bord voor zijn kop).
- Het perfecte huisvrouwtje zijn, koken, schoonmaken, rommel elke dag weer opruimen zodat het netjes blijft in huis. (Natuurlijk moet hij ook wat doen!).
- De perfecte schoondochter zijn.. mijn best doen om mijn schoonmoeder trots op mij te laten zijn. (Natuurlijk gaat mijn vriend dit akkefietje weer aan mijn schoonmoeder vertellen (gezien van zijn kant) dus heb ik nu al weer voor de eerste keer gefaald. Kutzooi!).
- Ik wil inline skates, van die goede! Zodat ik kan gaan sporten. Ik wil strakker in mijn vel komen te zitten. Misschien word ik dan wat minder onzeker!
- Ik wil hard mijn best doen om mijn laatste half jaar van mijn studie af te maken. Ik ben vaak gedemotiveerd, maar ik moet echt hard werken om alles voor elkaar te krijgen en om goed te kunnen slagen. Ik doe alles wat mogelijk is.. maar ik heb er heel veel zelf dicipline voor nodig. Ik doe mijn best..!
- Ik wil tegenover mijn vriend het perfecte vriendinnetje lijken.. daarom doe ik dus ook zo mijn best! Ik wil dat hij tegen me op gaat kijken, dat hij onvoorwaardelijk van me houd.. En ik HOOP hiermee te bereiken dat hij me ten huwelijk zal vragen en er uiteindelijk kinderen komen.
- Ik wil een eigen bedrijfje opzetten. Ik ben al goed op weg, maar daar is ook nog wat tijd en geld voor nodig.
- Ook een goed voornemen; al mijn uitgaven opschrijven en bijhouden. Want er komt niet zo veel binnen. Ik wil kijken (en opletten!) dat ik het geld GOED besteed! Aan dit goede voornemen kan ik me eigenlijk al wel heel goed houden! Ik hou nu een boekje bij en bewaar al mijn bonnetjes tot ik het in mijn boekje opgeschreven heb! Ik heb het (gelukkig) nog geen enkele keer laten slabakken!
 
Zo.. ik vind het wel weer genoeg geweest. Ik voel stress in mijn lijf (door het akkefietje met man-lief). Ik ga even relaxen!
 
Kusje.. van een Klein Muisje hier op aarde.. tussen de grote mensen massa..
reacties 10 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 613


Het gaat goed!
Relaties/Samenwonen | 21 Oktober 2009 | 00:42:41

Het gaat goed..!

Ik ben echt blij. Het gaat super goed tussen ons! Dat het eventjes heel slecht ging tussen ons is raar genoeg heel erg goed voor onze relatie geweest.
We beseffen nu alle twee veel meer wat we kwijt kunnen raken en dat we van elkaar houden en dat we gewoon lekker samen willen zijn.
We doen alle twee niet meer zo snel moeilijk. Soms een klein foutje, maar dat is dan al weer snel over.
Geen grote aanvaringen meer. Bijna geen irritaties! En we praten nu weer wat beter en houden meer rekening met elkaar.
Het is nu gewoon weer fijn om een relatie te hebben, ik geniet er weer van.
IK WIST dat we het konden samen! Ik was ervan overtuigd..! En ik had gelijk.
We horen gewoon bij elkaar.. :)
Wat er in de toekomst gaat gebeuren weet niemand, maar ik weet wel dat ik heel graag bij hem wil blijven.
 
Het moment dat ik ervoor koos om 'weg te gaan' was ik er bijna wel van overtuigd dat hij me tegen zou houden als ik weg zou gaan.
Maar dat deed hij niet, omdat hij boos was. Ik wilde ook eigenlijk helemaal niet weg, want hij was (en is) alles voor me.
Weg gaan was het moeilijkste wat ik ooit heb moeten doen.
Ik ging weg met mijn kat in mijn armen.. ik nam afscheid.. ik zag in zijn ogen dat hij van me hield en dat hij me eigenlijk niet wilde laten gaan. En mijn kat ook niet, want hij is ook gek op mijn kat.
Maar toch, hij hield me niet tegen.. met pijn in mijn hart liep ik weg.
Het was vreselijk..
 
Maar gelukkig is alles weer goed gekomen..!
Wat is hij weer lief voor me..
Ik kijk weer uit naar de momentjes die ik altijd al zo fijn vond.
Ik kijk er elke dag naar uit om 's avonds in bedje te liggen met mijn kanjer en lekker te knuffelen en te kroelen.
Wat vind ik dat heerlijk..!
Ik vind het heerlijk om op zondag morgen de koffie te ruiken en de versgebakken (opbak) broodjes.. en dan heerlijk tegen elkaar in onze ochtendjas op de bank te zitten. En lekker voor de tv onze warme broodjes en koffie te nuttigen.
 
Op het moment is mijn kanjer elke week een paar dagen naar het buitenland, dus moet ik hem missen.
Ik vind dat helemaal niks.. ik kijk altijd de hele dag uit naar de avond. Omdat ik dan weer lekker tegen hem aan kan kruipen.
Nu kan dat niet. Ik mis hem echt wel. En wat ik nog veel fijner vind; 'hij mist mij'!
Hij belt, hij smst.. hij zegt dat hij me mist en van me houd.
Heerlijk om dat te horen en te lezen..!
Morgen avond is hij weer thuis.. eindelijk!
 
 
 
 
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 488


Julia Alana-Alias; kleine muis
| 28 Juli 2009 | 19:45:06

Hai...

Mijn naam is Julia Alana, alias; kleine muis.

Waarom kleine muis? Omdat niet iedereen altijd ziet hoe ik ben, soms voel ik me een klein muisje. Niet interessant, grijs en onopvallend. Hier kom ik mijn verhaal doen!
Mijn ideeen, gedachtes en frustraties van me af schrijven.

Waar komt mijn echte naam vandaan..
De naam Julia komt uit het zweeds, Alana is een Hawaiaanse naam..
Mijn achternaam hou ik graag voor mezelf.Mijn vrienden noemen mij Lana, de mensen die dit blog gaan lezen kennen mij niet.
Maar dat geeft niet, ook jullie mogen mij Lana noemen.
Ik vind het veel fijner klinken dan Julia. ;)

Liefs.. Lana-Kleine muis

reacties 3 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 905


 

Home   weblog sinds: 2009-07-28

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.